Lawenda - 16 kwietnia 2008 r, 18:32
Marcinie jestem pod wrażeniem tak pięknej, pełnej metafor poezji, taka własnie najbardziej dociera do mojego umysłu, pobudza moją wyobraznię i skłania ku refleksjom.Masz cudowny dar poruszania ludzkich serc.Czytając Twoje wiersze nie można nie odbyć podróży w głąb siebie...
To ja..... - 13 marca 2008 r, 13:21
Kiedy normalny bieg codziennego życia zostaje nieoczekiwanie zakłócony, uświadamiamy sobie dobitnie, że jesteśmy niczym rozbitkowie, którzy próbują zachować równowagę na nędznej desce pośród otwartego morza, i nie pamiętają już, skąd się tam wzięli, ani nie wiedzą, dokąd znoszą ich fale.
Joanna - 09 marca 2008 r, 22:26
A ja jestem egoistką i lubię mieć morze tylko dla siebie )Piękny wiersz Marcinie...
Skomentuj
Do góry
.
|